مرگ جمعیت، حیات جامعه

 

مرگ جمعیت، حیات جامعه
علی طایفی

کاهش باروری در کشور در طی دهه‌های گذشته علاوه بر اینکه نشانه اثر فقر و ناامنی اقتصادی بر نسل‌های جدید در ایجاد خانواده و فرزنداوری است، همزمان نشانگر تحولات فرهنگی و‌ اجتماعی نیز است. در این رهگذر، فردگرایی و فردیت‌یابی چنان رو به گسترش نهاده است که افراد در هویت‌یابی خویش، صرفا با توالد و ساختن انسانی مانند خود در جهانی آشفته و بی‌سامان به اقناع و رضایت نمی‌رسند.

شاخص کاهش جمعیت اگرچه در اساس نشانه رشد منفی و نابودی جمعیت یک سرزمین در بلند مدت است ولی در نوع خود نشان از ارتقای فرهنگی و رنسانس فکری و نوزایی اندیشگی است که در پس آن، کیفیت زندگی بر کمیت چیره می‌شود. بدین معنا اگرچه با مرگ تدریجی جمعیت روبرو هستیم ولی همزمان حیات نوین اجتماعی نیز در راه است.